Kościół pw. Świętej Anny w Hoczwi
Kościół wzniesiono w drugiej ćwierci XVIII wieku z fundacji rodziny Fredrów, na miejscu wcześniejszej, drewnianej świątyni. Około połowy XIX wieku, na osi elewacji frontowej, dobudowano niewielką kruchtę. W czasie I wojny światowej świątynia została uszkodzona, a następnie wyremontowana w 1920 roku, wówczas powiększono także otwory okienne. Podczas działań wojennych w 1945 roku kościół uległ pożarowi, w wyniku którego spłonęło gontowe pokrycie dachu. W latach 1954–1956 przeprowadzono kolejny remont, w trakcie którego dobudowano wieżyczkę na sygnaturkę. Około 1975 roku część wyposażenia świątyni przeniesiono do kościoła w nowo powstałej parafii w Średniej Wsi.
Historia parafii sięga jednak znacznie wcześniej. Pierwszy kościół w Hoczwi ufundował Mikołaj Bal w 1510 roku. Była to drewniana świątynia pod wezwaniem św. Anny. Była to druga – po Lesku – parafia rzymskokatolicka na terenie Bieszczadów.
Kolejnymi właścicielami wsi byli Fredrowie, których istotnym wkładem w rozwój miejscowości była budowa – wspólnie z okoliczną szlachtą – murowanego kościoła łacińskiego w 1744 roku, istniejącego do dziś. Z tego samego okresu pochodzi także murowana dzwonnica parawanowa oraz plebania. Świątynia reprezentuje styl barokowy. W jej wnętrzu znajdują się trzy ołtarze, ambona oraz chór, pochodzące z czasu budowy kościoła. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz św. Anny Samotrzeć z końca XVII wieku, który najprawdopodobniej pochodzi z poprzedniej świątyni. Najstarszym zachowanym zabytkiem jest natomiast piaskowcowa płyta nagrobna Matiasza III Bala, zmarłego w 1576 roku, ozdobiona herbami Gozdawa (rodu Balów) oraz Półkozic Jedlińskich.
Kościół otoczony jest zabytkowym murem z bramą od strony zachodniej. W jego załamaniach wkomponowane zostały dwie dziewiętnastowieczne kaplice grobowe – rodzin Rylskich i Balów – a także dwie niewielkie kapliczki wotywne.
